Ga terug naar Blogs

Wat is er mis met missie?

In gesprekken met vrienden en kennissen, maar vooral met coachees, valt op hoe het begrip missie in de loop der jaren een andere invulling heeft gekregen. Ik ben me er overigens van bewust dat missie een containerbegrip is. Google maar eens op het woord, dan zie je dat er allerlei betekenissen aan wordt gegeven. Een discussie hierover, die soms heel technisch wordt gevoerd, wil ik niet weer oprakelen. Want ook al hanteert iemand het begrip anders dan ik in gedachten heb, dan nog kan het van grote waarde zijn voor die persoon. Tenzij het begrip missie op een manier wordt gebruikt waar het gewoon niet voor is bedoeld en tot schade leidt. Namelijk als missie oneigenlijk wordt verbonden met identiteit: als een realisatie daarvan in plaats van als een voortvloeisel daaruit. De gevolgen daarvan zie ik met regelmaat in mijn spreekkamer.

Namelijk als missie oneigenlijk wordt verbonden met identiteit: als een realisatie daarvan in plaats van als een voortvloeisel daaruit.

Ik vind dit kenmerkend voor onze tijd. Voor het eerst in de geschiedenis leven we in een periode waarin je zelf kan bepalen wat je wil worden en wie je wilt zijn. Dat wordt gestimuleerd door opvoeders, scholen en media. Jij bepaalt wat je wilt en op basis daarvan ga je doelen stellen, als een verwezenlijking van wie jij wilt zijn en wat jij wilt bereiken. Geen enkel doel lijkt onmogelijk of onrealistisch. Als je een goed plan hebt en bereid bent er hard voor te werken, kan je alles bereiken wat je wilt.
Ik hou van ambitie en geloof dat we groots mogen denken en daar ook naar handelen. Als je echter niet kunt verwezenlijken wat je voor ogen had, als je je doelen niet haalt of je project mislukt, dan kan er twijfel ontstaan over wie je bent en wat je kan. Het probleem met missie tegenwoordig is dat het vaak een manier is om te bewijzen dat je iemand bent, dat je goed genoeg bent, dat je genoeg doet, dat je uniek bent, dat je meetelt, enzovoort. Het gevolg is een onzeker zelfbeeld. In het ernstigste geval wordt dit gemaskeerd met een nieuwe missie die het tegendeel moet bewijzen.

Het gevolg is een onzeker zelfbeeld.

Als TransforMissioneel Coach geloof ik dat missie niet los staat van identiteit. Als ik wil weten wat ik te doen heb in het leven, dan moet ik eerst weten wie ik ben. Dat is precies de omgekeerde volgorde van ‘wie ik wil worden en daar mijn missie voor gebruiken’. Als ik het concept missie benader vanuit mijn ‘kiem’ (wie ik in de kern ben), kan ik overal van betekenis zijn als ik maar handel in lijn met wat ik al heb en wie ik ben. Dan hoef ik niets te bewijzen, maar kan ik het gewoon uitleven. Dan wordt mijn ‘missie’ niet meer gedreven door zelfverwezenlijking, maar door het verlangen om van betekenis te zijn voor anderen. Dan is niet alleen de bron van missie, maar ook de focus van missie ten diepste anders en daarmee ook de uitkomst, het resultaat van de missie. Als coach vind ik het belangrijk om met mijn coachee dit authentieke spoor te bewandelen. Anders kan ‘coachen op missie’ zomaar leiden tot een volgende teleurstelling. En dat is niet wat ik met mijn missie als coach voor ogen heb.

Deze blog is ontstaan naar aanleiding van gesprekken met deelnemers aan de opleidingen TMC Leiderschap en TMC Practitioner. Bedankt mensen, voor de mooie interactie en sparringsmomenten!

Ga terug naar Blogs